Hier zit ik weer, opgesloten in een internetcafé, proberend om enkele programma's te downloaden aan een tergend traag tempo. Op jullie allemaal en lekkere charcuterie na, moeten de Belgische internetverbindingen dat zijn wat ik het meeste mis. En die van in Belgie zijn dan al traag en duur!
Goed, het geeft me gelijk even tijd om nog eens een blogbericht de wereld in te sturen. Mag nog wel eens, na enkele weken blogstilte.
De bijna 3 weken dat de VUB-studenten hier aanwezig waren, waren zoals steeds bijzonder druk, interessant, vermoeiend, bij momenten hilarisch en enerverend. Maar vooral: weeral enorm boeiend. Aksanti Sana aan Paulien, Raphael, Lolo, Neal, Bora, Gulsah, Prince, Ineke, Ikrame, Bovick, Jana, Geraldine, Vannilla, Pino, Augustine, Emmanuel, Matthias, Sam. Zie http://bxllubum11.blogspot.com voor enkele verhalen.
Na de VUB-isten het land uit geschopt te hebben, heb ik eerst een dagje rust genomen. Daarna was het hoog tijd om wat orde op zaken te stellen in mijn huis: grote kuis, was van 3 weken, schoenen poetsen, enz. En tussenin nog snel een receptie verzorgen ten huize Kahoze ter gelegenheid van een huwelijk van verwanten van Papa Jules en Maman Noella. Zij waren als peter en meter van bruid en bruidegom verantwoordelijk voor de omkadering van het koppel en dus ook voor het trouwfeest. Ze hadden me gevraagd om in te springen voor de receptie. Ik had de indruk dat de invités het wel konden appreciëren om (ook) door een 'muzungu' bediend te worden :-)
Afgelopen maandag heb ik dan nog eens een bezoek gebracht aan de brousse. Samen met 4 mamans van de ngo van Louis (Yvonne, Yvette, Ivette en Sylvie) ben ik weer naar Lubanda getrokken (waar we op de terugweg van de Lofoi watervallen ook al gelogeerd hadden). De mamans gingen er een werking opstarten van alfabetisatie en coupe couture. Mijn taak was: chauffeur spelen (joepie!) en ook wel observator. Ik probeer een beetje te begrijpen hoe de NGO te werk gaat om suggesties ter verbetering te kunnen aanbrengen. Het deed goed om de Lushois stadslucht nog eens te kunnen ontvluchten en wat frisse broussegeur te kunnen opsnuiven.
Dinsdag heb ik zowat de hele dag opgetrokken met de vrienden van CSC. Kris van Elsen, die zowat aan de grond ligt van de samenwerking tussen CSC Kempen en CSC Katanga, was hier op missie. In de voormiddag hadden we een vergadering om de violen rond het fietsprojet gelijkt te stemmen, 's namiddags was er een ontmoeting met de studenten van de Sociale School die hier recent is opgestart. Als ex-student van de Sociale School in Heverlee (die dit initiatief uiteraard mee ondersteunt) was ik zeer benieuwd naar hun verhalen. Het doel van de opleiding is de studenten (die allemaal al professioneel actief zijn en deze dus na hun uren volgen) de nodige kennis en vaardigheden aan te reiken om hen in staat te stellen op te treden als 'veranderingsactor', in eerste instantie binnen hun eigen werkomgeving, maar daarnaast natuurlijk ook in een ruimer verband. De filosofie die we ook in Heverlee binnengelepeld gekregen hebben. Tijdens het etentje achteraf heeft Pere Simon, de lokale verantwoordelijke voor de Sociale School, me gestrikt voor een aantal opdrachten. Ik heb er dus weer wat werk bij, dat ik echter met veel plezier zal uitvoeren! Ik zal de komende dagen trouwens eens een goede planning moeten maken van mijn bezigheden, wil ik ze allemaal tot een goed einde brengen.
Vanavond de eerste les Swahili. Ik heb hier en daar al wat proberen op te pikken, maar heb toch nog niet veel vooruitgang geboekt. Ik hoop dat het op deze georganiseerde manier sneller zal evolueren.
Komende woensdag organiseer ik, ism de Halle de l'Etoile - het cultureel centrum - ikv de internationele vrouwendag een projectie van de documentaire 'Fighting the Silence'. Deze meermaals bekroonde documentaire over sexueel geweld op vrouwen in de DRC geeft op een serene en pakkende manier de slachtoffers zelf en hun omgeving het woord. De indringende beelden en getuigenissen geven een inzicht in de gevolgen van sexueel geweld en in de eerste, aarzelende stappen in de richting van een remedie. Op deze manier geeft de documentaire aan vrouwen een stem om de vicieuze cirkel van stilzwijgen en onderdrukking te doorbreken. In het kader van het 'Mobile Cinema-project' is deze uitgebreid vertoond in het Oosten van de DRC om de bevolking te sensibiliseren rond deze problematiek. Het is in dezelfde geest dat ik, samen met REFED, Réseau Femme et Développement en de Halle de l'Etoile deze allereerste projectie in de provincie Katanga organiseer. We gaan allemaal onze netwerken mobiliseren, de provinciale minister voor gender heeft bevestigd. Ik hoop dat er wat volk op zal afkomen.
Voor de rest hoop ik dat met jullie allemaal ook alles goed gaat! Alle nieuwtjes zijn steeds welkom.
Tot binnenkort, met een updat in het Swahili over vrouwendagen :-)
